خدمات و رفاه- ترجمه وتنظيم سعيدضروري:
«زندگي مستقل معلولان به معناي در انزوا و دور از ساير افراد بودن نيست.

زندگي مستقل يعني اينكه بتوانيم در خانواده خود رشد كرده، در نزديك‌ترين مدرسه تحصيل كنيم، سوار همان اتوبوسي شويم كه همسايه غيرمعلولمان مي‌شود، شغل مرتبط با علاقه و تحصيلاتمان را انتخاب كنيم، ازدواج كرده و خانواده تشكيل دهيم. ما افرادي كاملا عادي هستيم كه مي‌خواهيم كشف شده، در نظر گرفته و دوست داشته شويم.» (دكتر ادولف راتزكا).

زندگي مستقل در واقع يك فلسفه است، راهي است براي نگاه به جامعه و معلوليت و حركت جهاني معلولاني است كه به‌دنبال به‌دست آوردن فرصت‌هاي برابر، عزت نفس و كمال هستند. در اغلب كشورها، طرفداران جنبش زندگي مستقل (Independent Living Movements) بر اين باورند كه پيش‌داوري و وجود نگاه غالب مدل طبي به معلوليت، منجر به ايجاد نگرش منفي نسبت به افراد معلول مي‌شود و تصوير بيمارگونه، ناقص و ناسالمي از آنها مجسم مي‌كند و آنان را باري بر دوش خود و خانواده‌شان معرفي مي‌كند كه وابسته به كمك ديگران‌اند.

در نگاه جنبش زندگي مستقل، اين تصاوير موانعي براي داشتن خانواده، تحصيل و اشتغال فرد معلول به‌شمار مي‌روند كه به‌وجود آورنده بخش عظيمي از افراد فقير در هر جامعه هستند.